เนื้อเพลง
INTRO
×3
*
* อยากหนีไป แต่หนีเท่าไรก็ไม่พ้น
ยิ่งแสนไกล ความทุกข์ยิ่งตามเป็นห่าฝน
ก็เพียงแค่น้ำตา มันไม่ได้ทำให้ถึงตาย
ก็เพราะความจริงมันน่ากลัว ไม่อยากจะมีตัวตน
ไม่อยากพบเจอผู้คน ให้ชีวิตนี้ความเหงาช่วยนำพา
โอว.. จนทุกวันนี้ตัวฉันก็ยังไม่ลืม
คิดที่จะลุกแต่ไม่มีแรงให้ยืน
มีเพียงความทุกข์ความสุขไม่มีให้ยืมไม่มีให้ยืม
พยายามจะลืมเรื่องราวที่มันเลวร้าย
รอยยิ้มของฉันตอนนี้ทำไมมันร่วงหล่นหาย
ทำไมมันถึงไม่เหมือนเมื่อก่อน
หลับตาฝันทุกครั้งที่นอน
ไม่อยากคิดแต่ภาพมันยังคงย้อน
ไม่รู้จะต้องเจอมันอีกนานแค่ไหน
ก็คงต้องทนใช่ไหมถึงจะไม่ไหว
ทุกวันมันช่างเลวร้ายในช่วงกลางคืน
หวังว่าสักวันคงหายสักวันคงลืม
สักวันคงหาย.. สักวันคงลืม..
สักวันคงหาย.. สักวันคงลืม..
INSTRU
( ซ้ำ * )
ไม่มีใครที่จะเข้าใจ ไม่กล้าบอกใครไม่กล้าระบาย
ถึงอยากตะโกนให้ดังออกไป แต่ก็ไม่รู้ต้องพูดยังไง
ความรู้สึกไร้คำบรรยาย น้ำตาไหลออกไม่รู้ทำไม
ความเหงาบางทีก็อันตราย ในหัวมันคิดแต่ฆ่าตัวตาย
อยากหยุดเรื่องนี้ที่มันทำร้าย
พาฉันจบลงไปไม่มีแรงจะหายใจ
ดิ่งลงลึกจนมองไม่เห็น
มีแต่ความเย็นไม่มีแสงประกายไฟ
พยายามแหวกว่ายให้หลุดออกไป
ไม่อยากจมลงอีกดูแล้วคงไม่มีหวัง
คงต้องเฝ้ารอให้ถึงวันนั้น
วันที่เป็นดั่งฝันใครสักคงดึงมือฉัน
ไม่มีเลยแสงไฟให้ฉันเดินตาม
ไม่มีลูกศรใดที่ช่วยนำทาง
ไม่มีถนนใดให้ฉันได้เดิน
สุดท้ายความกลัวมันก็ตามฉันเจอ
อย่าตามฉันมา.. ปล่อยให้ฉันไป..
อย่าตามฉันมา.. ปล่อยฉันได้ไหม..
INSTRU
( ซ้ำ * , * )
×2
