เนื้อเพลง
INTRO
อันนี้ล่ะคือเสียง ผู้ใจหม่นหมอง
ได้ออกมายืนฮ้อง ลำกลอนเศร้า
อย่าหัวขวนเด้อแม่ คั่นฟ้อนแต่ท่าเก่า
ให้ฝืนย้องแม่นชุดนักร้องสิขาดหมุ่น
ฮือ.. ฮือ..
อย่าซาผู้อกหัก ที่ถืกถิ่มจนเสียหลัก
กลายเป็นคน บ่เต็มบาท
กะป่วงมาหลายปีผ่าน สติยังบ่คืนร่าง
จักว่าไปหมุ่นลี้ อยู่แจใด๋..
ฝืนยืนจอบส่อง
แนมจ้องละไปทั่วทีปทั่วแดน
สายตาเลยพาดแหล่นไปต้อง
มองเห็นหน้าพะนางน้องหนึ่ง
ผู้ยืนจั้งล่ะอยู่ห่างๆ
เผิ่นส่างมาคุ้นใจหลาย
จนพอเจ้าหยับเข้ามาไกล้
แล้วดึงอ้ายมากอดไว้
ได้ยินเสียงฮ้องไห้ก้องรำพันอยู่ข้างหู
นี่ผู้สาวเก่าของเจ้ายังจำได้บ่
*
* ลืมบ่เป็นดอกคำนาง
คำนางเจ้าผู้แก้มป่ายหล่าย
ว่าไผเคยป๋าบ่าวพี่ชายไปบ่ลา
แต่ซ้ำบ่หนำยังปล่อยเฮาเป็นบ้า
เจ้ากะบ่หัวซา ล่ะคันสิไห้
กะเปลืองน้ำตาสื่อๆ
กะเลยต้องฝืนลำฟ้อนเฮ็ดเป็นบ่ฮู้สึกหยัง
ยิ้มเป๋อยิ้มเป้ยคือเย้ยทุกข์เจ้าของ
ย่านมันหลุดปากเว้าบักบ้าสิด่วนลาก่อน
ล่ะเด้อจักหน่อยย่านคำเว้าว่าฮักคืนมาฆ่า
ให้เป็นบ้าแฮงกว่าเก่า
INSTRU
×4
คนมันเป็นบ้า กะย้อนว่าฮักเจ้าหลาย
บัดยามสิตายกะถิ่มให้ตายอยู่ผู้เดียว
เจ็บจนเป็นป่วง แต่เจ้าบ่ห่วงจักหน่อย
หาบ่เห็นจ้อยเนาะคำว่าคนฮักกัน
ฮอดมื้อนี้สิต่าวคืน ถลาอ่วยมาหา
เห็นบ่ผีบ้ามันบ่มีใจดอกนาง
จิตกะล่องลอยไปเลยๆ สมคนบ้า
ปล่อยมันไปหล่า บ่อยากหวนคืนมา
จำอีหยังโอ..
*
* ลืมบ่เป็นดอกคำนาง
คำนางเจ้าผู้แก้มป่ายหล่าย
ว่าไผเคยป๋าบ่าวพี่ชายไปบ่ลา
แต่ซ้ำบ่หนำยังปล่อยเฮาเป็นบ้า
เจ้ากะบ่หัวซา ล่ะคันสิไห้
กะเปลืองน้ำตาสื่อๆ
กะเลยต้องฝืนลำฟ้อนเฮ็ดเป็นบ่ฮู้สึกหยัง
ยิ้มเป๋อยิ้มเป้ยคือเย้ยทุกข์เจ้าของ
ย่านมันหลุดปากเว้าบักบ้าสิด่วนลาก่อน
ล่ะเด้อจักหน่อยย่านคำเว้าว่าฮักคืนมาฆ่า
ให้เป็นบ้าแฮงกว่าเก่า
INSTRU
