เนื้อเพลง
INTRO
วางส้นสูงคู่สวยแต่ใกล้จะพังเต็มที
พลันลงกลอน
ประตูสู่ห้วงสงัดราตรี
เช็ดคราบเครื่องสำอาง
ใส่เสื้อคลุมงดงาม
ท่ามกลางฤดูใบไม้ผลิ
รักฝากความทรงจำ
มากเกินจะกล่าวอำลา
คุณนั้นจากฉันไป
พร้อมเศษเสี้ยวในหัวใจ
ไว้เจอกันครั้งใหม่
สุดท้ายก็หายจากกันไป
รอยยิ้มหวานฉ่ำ
ความขมของน้ำตา
รักเราใช่พรหมลิขิต
ชายไม่รู้พอ
และหญิงที่แค่อยากเชื่อใจ
ก็ต่างอ่อนไหว
*
* ยามเมื่อคนเรารัก
ถ้อยคำย่อมลึกซึ้ง
เพียงร้องขอก็พร้อมมอบใจ
ยามเบื่อหน่ายกลับทิ้งชิงชัง
เฝ้ามองหาความพลาดพลั้ง
ในความสัมพันธ์
ความผูกพันคงเหลือไว้เพียง
ความห่างเหิน ต่างหมางเมิน
เกลียดชังฉันใด
ฉันนั้นที่แสงจันทร์
ดั่งรักหนุ่มสาวเพียงหลงใหล
INSTRU
รอยยิ้มหวานฉ่ำ
ความขมของน้ำตา
รักเราใช่พรหมลิขิต
ชายไม่รู้พอ
และหญิงที่แค่อยากเชื่อใจ
ก็ต่างอ่อนไหว
*
* ยามเมื่อคนเรารัก
ถ้อยคำย่อมลึกซึ้ง
เพียงร้องขอก็พร้อมมอบใจ
ยามเบื่อหน่ายกลับทิ้งชิงชัง
เฝ้ามองหาความพลาดพลั้ง
ในความสัมพันธ์
ความผูกพันคงเหลือไว้เพียง
ความห่างเหิน ต่างหมางเมิน
เกลียดชังฉันใด
ฉันนั้นคือสายลม
ดั่งรักที่พร้อมปลิดปลิวไป
เวลาผันแรมปี
ยังเฝ้าคิดถึงอดีต
มีวิธีไหน
ให้ปล่อยวางได้สักนิดหน่อย
ความทรงจำเพียงนิด
กลับชัดในหัวใจ
แม้รับไม่ไหว
รอให้เวลาเยียวยาคงหายได้เอง
บททำนองด้วยสายลมโชย
พัดใครหนอใครเล่ายอม
หักห้ามหัวใจ
ดั่งดวงจันทร์ทอแสงเบาบาง
สะกดสายตาของคน
ดั่งนิดนิรันดร์
จุดบุหรี่มองสายควันลอยลับผ่าน
เหมือนคุณที่ลา
จากกันแสนไกล
เพราะคุณคือสายลม
ดวงจันทร์และรักหนึ่งในใจ
อย่างน้อยเคยได้พบกัน
เท่านั้นก็สวยงามเหลือหลาย
