เนื้อเพลง
เหมือนฉันเป็นหุ่นยนต์
เพราะว่าคนคงจำอะไร
ขนาดนี้.. ไม่ไหว
และหัวใจหุ่นตัวไหนก็ไม่มี
ก็ใจมันแหลกไปแล้ว
ในตอนนั้น
ที่เธอและเขา เข้ากันได้ดี
เท่าที่ฉันมี
ก็แค่ความทรงจำ
ตอนยังมีจิตใจเหมือนคน
ฉันและเธออาจเคยตกลงกันไว้
ให้ลบไป(ให้ลบไป)
อย่าจำไว้เรื่องของเรา
อาจเคยรับปากเธอแล้ว..
ในตอนนั้น (ในตอนนั้น)
สัญญาว่าฉัน
จะลืมทุกเรื่องราว
แต่เอาเข้าจริง (แต่เอาเข้าจริง)
มันทำไม่ไหว..
*
* ใครมันจะไปลืมได้ลง
พูดตามตรงจะลืมเธอลงได้ไง
เรื่องเรามีตั้งมาก.. มาย..
ที่ค้าง.. คาใจ
ในความหมาย.. ของเรา
ใครมันจะไปทำได้จริง
ทิ้งทุกสิ่งที่พากันมาตั้งไกล
(พากันมาตั้งไกล)
ลบบางอย่างก็เสีย.. ดาย
แค่เสีย.. เธอไป
ก็พอแล้ว
อย่าให้ต้องลบลืมอะไรอีกเลย
ฉันได้เพียงอดทน
เพราะว่าใจมันโดนอะไร
เกินกว่าคน.. รับไหว
เศษหัวใจ(เศษหัวใจ)
แหลกสลายจนสิ้นดี
อาจเคยรับปากเธอแล้ว..
ในตอนนั้น (ในตอนนั้น)
สัญญาว่าฉัน จะลืมเธอเสียที
ปากมันแค่ดี(ปากมันแค่ดี)
แต่ทำไม่ไหว(แต่ทำไม่ไหว)
INSTRU
อาจเคยรับปากเธอแล้ว..
ในตอนนั้น (ในตอนนั้น)
สัญญาว่าฉัน
จะลืมทุกเรื่องราว
แต่เอาเข้าจริง (แต่เอาเข้าจริง)
มันทำไม่ไหว..
*
* ใครมันจะไปลืมได้ลง(ลืมได้ลง)
พูดตามตรงจะลืมเธอลงได้ไง
เรื่องเรามีตั้งมาก.. มาย..
ที่ค้าง.. คาใจ
ในความหมาย.. ของเรา
ใครมันจะไปทำได้จริง(ทำได้จริง)
ทิ้งทุกสิ่งที่พากันมาตั้งไกล
(พากันมาตั้งไกล)
ลบบางอย่างก็เสีย.. ดาย
แค่เสีย.. เธอไป
ก็พอแล้ว
อย่าให้ต้องลบลืมอะไร (อีกเลย)
*
* ใครมันจะไปลืมได้ลง
พูดตามตรงจะลืมเธอลงได้ไง
เรื่องเรามีตั้งมาก.. มาย..
แค่เสีย.. เธอไป
ก็พอแล้ว
อย่าให้ต้องลบลืมอะไรอีกเลย
