เนื้อเพลง
INTRO
ใครจะชิงใครจะชังมันก็ช่างหัวเขา
แค่ตัวเรารู้เราช่างเขาประไร
ใครจะชัก ใครจะแช่งใครจะแกล้ง ใครจะหยัน
ก็ให้ช่างหัวมันก็ให้ปล่อยเค้าไป
ใครจะชม ใครจะเชิดว่าประเสริฐเลิศหรู
ตัวเรารู้เราอยู่ปล่อยเค้าชมไป
ใครจะรัก ใครจะเกลียดใครจะเสียด ใครจะสี
ก็เรารู้ตัวดีปล่อยเค้าทำไป
เกิดเป็นมนุษย์สิ้นสุดแค่ตาย
เอาอะไรมากมายในความอนัตตา
โลภไปทำไมช่วงชิงแข่งขัน
สุดท้ายเหมือนกันต้องไปป่าช้า
จะเอาอะไรแค่ รัก โลภ โกรธ หลง
ไม่มีความมั่นคงบนกิเลสตัณหา
เกิดแก่เจ็บตายใยจะไปยึดมั่น
สรรพสังขารล้วนอนิจจา
ปล่อยวางมันเสีย..ทุกโขติณณา
INSTRU
ใครจะเมิน ใครจะมองใยจะต้องไหวหวั่น
ใครจะใส่ร้ายกันใยจะต้องสนใจ
ใครจะดี ใครจะเลวมันก็เรื่องของเขา
ใครจะนินทาเราใยจะต้องทุกข์ใจ
ใครจะล้อ ใครจะด่าใยจะต้องว่าตอบ
ใครไม่สน ใครไม่ชอบใยจะต้องใส่ใจ
ใครจะคิดใส่ความใยจะต้องวุ่นจิต
หากตัวเราไม่ผิดจะไปคิดทำไม
เกิดเป็นมนุษย์สิ้นสุดแค่ตาย
ประดุจดังท่อนไม้ล้มทับโลกา
หมดลมเมื่อไรหาประโยชน์ใดเล่า
ล้วนต้องถูกเผาหามไปป่าช้า
ชีวิตยังมีสร้างความดีไว้เถิด
ได้ไม่เสียชาติเกิดได้ไม่ต้องอายหมา
อันว่าความตายคือสัจธรรมความเที่ยง
สิ้นสรรพสำเนียงเน่าเหม็นขึ้นมา
จะเอาอะไร.. จะเอาอะไรกันนักหนา
INSTRU
