เนื้อเพลง
INTRO
×2
เป็นผืนผ้าใบที่ถูกแต่งแต้มไปตามกาลเวลา
เป็นด้ามพู่กันอันสวยอันงามในแต่ละยุคเขียนตามกันมา
เป็นภาพของฐานของถิ่นเป็นภาพชีวินของคนล้านนา
เป็นภาพที่มีร่มเงาส่งต่อเรื่องราวสืบทอดกันมา
เพราะภาพนี้เขียนขึ้นมาผ่านวันเวลาเป็นร้อยกว่าปี
ยุคก่อนวาดภาพภูเขาวาดภาพอารามช่อฉัตรมณี
วาดภาพลำธารแม่น้ำวาดภาพความงามของประเพณี
เป็นภาพที่งามอนันต์เพราะคนเขียนกันวาดภาพความดี
*
* สายลมหนาวพลิ่วโบกโบย
ได้สูญลงโรยลงลงบนพื้น
พื้นดินริมธารา มีภูผา
มีแม่น้ำ มีความงามสาดสิ้น
มีชีวินงามโสภี
ถิ่นนี้..ที่เชียงราย
INSTRU
อดีตนั้นได้เดินทางเข้ามาสู่ยุคในปัจจุบัน
เป็นยุคแห่งความสามัคคีเหล่าพองน้องพี่จับด้ามพู่กัน
วาดภาพหอนาฬิกา วาดวัดร่องขุ่น วาดภาพบ้านดำ
วาดภาพของงานดอกไม้ วาดขั๋วเม็งราย ไร่เชิงตะวัน
เป็นภาพที่เรานั้นวาดแล้วส่งไปต่อให้กับลูกหลาน
ให้คงซึ่งไว้พระวิไลและจงรักในอัตตลักษณะถิ่นฐาน
รุ่นก่อนได้วาดเอาไว้บนพื้นผ้าใบนี้มาช้านาน
เป็นภาพของเมื่องเชียงรายเจ้าจงสืบไปให้เป็นวิมาน
INSTRU
( ซ้ำ * )
เหนือสุดแดนสยาม มีความงามวิไลศาสตร์ศิลป์
อัตลักษณ์ล้านนาฐานถิ่น มีชีวีนใต้ฟ้าสดใส
ค่ำคืนคับคั่งแสงดาว รุ่งเช้าลมหนาวพัดกาย
โสภีทิวทัดยามบ่าย พักกายยามเย็นริมโขง
อัศดงลับฟ้าบอกลา หอนาฬิกาโสภาส่องแสง
อำพรรณสีเหลืองร่วมแดง สอดแสงสาดปะสานกันเด้อฯ
INSTRU
( ซ้ำ * )
