เนื้อเพลง
INTRO
พอที มันสุดเกินทน
ไม่อยากกลับไป
เพื่อโดนทำร้ายซ้ำๆ ที่เก่า
พอเลย ไม่เอาอย่ามาเรา
มันเหนื่อยกับการต้องเป็น
แค่ของชั่วคราวให้เธอ
แต่ไม่รู้ครั้งที่เท่าไหร่
ที่บอกไม่มีวันให้อภัย
เมื่อสุดท้ายแค่เห็นน้ำตา
ก็ลืมทุกคำที่ลา
*
* ก็ไหนใคร บอกว่าเข็ดพอแล้วไง
ยังไม่ลืมที่เจ็บก็ยังไม่จำไม่หลาบ
(เจ็บก็ยังไม่จำไม่หลาบ)
ตัดยังไงก็ยังไม่ขาด
(ตัดยังไงก็ยังไม่ขาด)
ก็พูดเอง ปากมันเก่งไปงั้นเอง
เอาเข้าจริงก็รู้ว่าใจมันยังไม่กล้าจะทิ้ง
เรามันคนไม่จริงนี่หว่า คำว่าเลิกไม่มีราคา
INSTRU
คล้ายต้องทนนั่งดูละคร
วนแต่ตอนในฉากซ้ำๆ
ตัวละครที่เจ็บจนช้ำ ฉันนั่นเอง
แต่ไม่รู้ครั้งที่เท่าไหร่
ที่บอกไม่มีวันให้อภัย
เมื่อสุดท้ายแค่เห็นน้ำตา
ก็ลืมทุกคำที่ลา
*
* ก็ไหนใคร บอกว่าเข็ดพอแล้วไง
ยังไม่ลืมที่เจ็บก็ยังไม่จำไม่หลาบ
(เจ็บก็ยังไม่จำไม่หลาบ)
ตัดยังไงก็ยังไม่ขาด
(ตัดยังไงก็ยังไม่ขาด)
ก็พูดเอง ปากมันเก่งไปงั้นเอง
เอาเข้าจริงก็รู้ว่าใจมันยังไม่กล้าจะทิ้ง
เรามันคนไม่จริงนี่หว่า คำว่าเลิกไม่มีราคา
แววตาที่อ้อนวอน ไม่มีผลมากมาย
ถ้าเทียบกับใจที่มันเตรียมตัวมาแพ้
INSTRU
×2
*
* ไหนใคร บอกว่าเข็ดพอแล้วไง
ยังไม่ลืมที่เจ็บก็ยังไปให้โอกาส
ตัดใจยังไม่ขาดใช่ไหม
ก็พูดเอง ปากมันเก่งไปงั้นเอง
เอาเข้าจริงก็รู้ว่าใจมันยังไม่กล้าจะทิ้ง
เรามันคนไม่จริงนี่หว่า คำว่าเลิกไม่มีราคา
*
* ไหนใคร บอกว่าเข็ดพอแล้วไง
ยังไม่ลืมที่เจ็บก็ยังไม่จำไม่หลาบ
(เจ็บก็ยังไม่จำไม่หลาบ)
ตัดยังไงก็ยังไม่ขาด
(ตัดยังไงก็ยังไม่ขาด)
ก็พูดเอง ปากมันเก่งไปงั้นเอง
เอาเข้าจริงก็รู้ว่าใจมันยังไม่กล้าจะทิ้ง
เรามันคนไม่จริงนี่หว่า คำว่าเลิกไม่มีราคา
INSTRU
