เนื้อเพลง
INTRO
คนไม่รู้จักพอ
ให้ดีเท่าไรก็คงไม่พอใจ
หรือต้องเสียสิ่งนั้นไป
ถึงจะเห็นคุณค่าของมัน
เสื้อตัวเก่าตัวรัก
แม้จะถูกซักตากแดดร้อยครั้ง
ก็ยังเป็นตัวนั้น
ถ้าเธอยังอยากสวมใส่
ฉันคนเก่าคนเดิม
ที่เธอเคยชื่นชมวันนั้น
นับวันคุณค่าของฉัน
นั้นหมดหายไป
คำบอกรักที่มันเคยหวาน
พอพูดนานนานก็จืดจางไป
และความห่วงใย
ก็กลายเป็นความน่ารำคาญ
ของที่เคยใช้ พอได้ใหม่ก็ทอดทิ้งมัน
เธอเลยลืมฉัน เมื่อตอนมีเขาเข้ามา
*
* นี่ใช่ไหมได้ใหม่ลืมเก่า
นี่ใช่ไหมที่ลืมเราหมดแล้ว
นี่ใช่ไหมเค้าเรียกกินแห้ว
หรือขวัดด้งเปล่า
ตอนรักกันสัญญิงสัญญา
จะปรารถนาแค่เพียงตัวเรา
สุดท้ายน้ำตา ต้องเช็ดหัวเข่าอีกแล้ว
INSTRU
INSTR
ฉันคนเก่าคนเดิม
ที่เธอเคยชื่นชมวันนั้น
นับวันคุณค่าของฉัน
นั้นหมดหายไป
คำบอกรักที่มันเคยหวาน
พอพูดนานนานก็จืดจางไป
และความห่วงใย
ก็กลายเป็นความน่ารำคาญ
ของที่เคยใช้ พอได้ใหม่ก็ทอดทิ้งมัน
เธอเลยลืมฉัน เมื่อตอนมีเขาเข้ามา
*
* นี่ใช่ไหมได้ใหม่ลืมเก่า
นี่ใช่ไหมที่ลืมเราหมดแล้ว
นี่ใช่ไหมเค้าเรียกกินแห้ว
หรือขวัดด้งเปล่า
ตอนรักกันสัญญิงสัญญา
จะปรารถนาแค่เพียงตัวเรา
สุดท้ายน้ำตา ต้องเช็ดหัวเข่าอีกแล้ว
*
* นี่ใช่ไหมได้ใหม่ลืมเก่า
นี่ใช่ไหมที่ลืมเราหมดแล้ว
นี่ใช่ไหมเค้าเรียกกินแห้ว
หรือขวัดด้งเปล่า
ตอนรักกันสัญญิงสัญญา
จะปรารถนาแค่เพียงตัวเรา
สุดท้ายน้ำตา ต้องเช็ดหัวเข่าอีกแล้ว
INSTRU
