เนื้อเพลง
กูเบื่อสังคมเฮงซวย
กูเบื่อผู้คนวุ่นวาย
กูเบื่อคนเห็นแก่ได้
เบื่อคนเห็นแก่ตัว
INSTRU
เมื่อยุคสมัยมันเปลี่ยนแปลงไป
ความดีไม่อาจจะซื้อใจใคร
คุณค่าของความเป็นคนหดหายไป
ไม่เหมือนวันเก่าๆ
ยามมั่งมีเพื่อนมากมาย
ทุกคนใส่ใจชีวิตแฮปปี้ดีหมด
แต่พอตอนหมด
ตัดบทกูทิ้งคือความจริงที่โหดร้าย
บทเรียนที่ผ่านมา
มันทำให้กูรู้ว่าเจ็บแล้วต้องจดจำ
ว่าผลประโยชน์นั้นมันสำคัญ
มากกว่าความจริงใจ..
แหละยุคที่สังคม
วัดคุณค่าคนด้วยเงินตรา
ผลประโยชน์เอื้อกัน
เล่ห์เหลี่ยมเท่าทัน
มึงคือเพื่อนข้า
ไม่มีเงินทองไร้คนมองเห็น
ไม่มีความจำเป็นต้องเข้าหา
อำนาจเงินตราเลวเสียยิ่งกว่าหมา
กลับมีหน้าตาในสังคม
โอ้จิตใจของคนไร้ซึ่งการแบ่งปัน
มีแต่การแข่งขัน
นับวันยิ่งหนักขึ้นทุกวัน
มันช่างเอือมระอา
*
* กูเบื่อสังคมเฮงซวย
กูเบื่อผู้คนวุ่นวาย
กูเบื่อคนเห็นแก่ได้
เบื่อคนเห็นแก่ตัว
เบื่อคนที่มันหม้ายใจ
ที่สวมหน้ากากเข้าใส่
ต่อหน้าก็ดีใจหาย
ลับหลังเลวร้ายช่างน่ากลัว
จากนี้ขอทีอย่าพบ
ตัดบทตัดความรำคาญ
ที่ผ่านมากูปล่อยวางกูขอผ่าน
ยกมือขึ้นท่วมหัวอโหสิ..
INSTRU
แหละยุคที่สังคม
วัดคุณค่าคนด้วยเงินตรา
ผลประโยชน์เอื้อกัน
เล่ห์เหลี่ยมเท่าทัน
มึงคือเพื่อนข้า
ไม่มีเงินทองไร้คนมองเห็น
ไม่มีความจำเป็นต้องเข้าหา
อำนาจเงินตราเลวเสียยิ่งกว่าหมา
กลับมีหน้าตาในสังคม
โอ้จิตใจของคนไร้ซึ่งการแบ่งปัน
มีแต่การแข่งขัน
นับวันยิ่งหนักขึ้นทุกวัน
มันช่างเอือมระอา
*
* กูเบื่อสังคมเฮงซวย
กูเบื่อผู้คนวุ่นวาย
กูเบื่อคนเห็นแก่ได้
เบื่อคนเห็นแก่ตัว
เบื่อคนที่มันหม้ายใจ
ที่สวมหน้ากากเข้าใส่
ต่อหน้าก็ดีใจหาย
ลับหลังเลวร้ายช่างน่ากลัว
จากนี้ขอทีอย่าพบ
ตัดบทตัดความรำคาญ
ที่ผ่านมากูปล่อยวางกูขอผ่าน
*
* กูเบื่อสังคมเฮงซวย
กูเบื่อผู้คนวุ่นวาย
กูเบื่อคนเห็นแก่ได้
เบื่อคนเห็นแก่ตัว
เบื่อคนที่มันหม้ายใจ
ที่สวมหน้ากากเข้าใส่
รู้หน้าไม่อาจรู้ใจ
ลมปากปราศรัยใจเชือดคอ
จากนี้ขอทีอย่าพบ
ตัดบทตัดความรำคาญ
ที่ผ่านมากูปล่อยวางกูขอผ่าน
ยกมือขึ้นท่วมหัวอโหสิ..
โอ้ว.. โห้อโหสิกรรม
โอ้ว.. โห้
ยกมือขึ้นท่วมหัวอโหสิ
