ฝน พรสุดา

คนแปลกหน้าที่คุ้นเคย

ความพลาดพลั้งของตัวเธอ

ตรงที่เดิม

ทำพรือให้หายคิดถึง

ลมบอกรัก

หนี

เกลียดตัวเอง

เกลียดไม่ลง

เธอเก่งกว่าใครทั้งนั้น

โง่ที่ไปรักเขา

ไม่โทษเธอ

ไม่ได้รักใครง่ายๆ